Cultuur en sport gaan in Moskou hand in hand

Gisteravond zijn we met onze gids Yana naar een Italiaans restaurant gegaan, waarna we de kroeg Papa’s Place opzochten in het centrum van de stad. Leuke kroeg, fijne zithoekjes, niets bijzonders verder. Totdat achter ons een lokaal drankspelletje uitmondde in een slagveld. Twee jongens en een meisje deden om de beurt een honkbalhelm op, om vervolgens een halve liter drank leeg te gooien. Nadien mocht één van de twee anderen een klap uitdelen op het hoofddeksel. Zo kreeg je de alcohol sneller binnen, op de één of andere manier. Lijkt ons onwaarschijnlijk, maar het zal wel als ze het hier zeggen. Het was ook wel te merken. Achter Gino zijn rug steeg opeens een doordringende lucht op, gepaard met een aantal lekkere braakgeluiden. Het arme meisje had haar limiet bereikt, en gaf dit aan door dan maar de volledige zithoek onder te spugen. Leuk spel!
Door de ontzettend penetrante geur van zojuist verteerd voedsel en maagzuur, waren we genoodzaakt om te gaan verzitten. Daar hebben we tot een uur of drie zitten praten, met tussendoor de nodige grappen en grollen. Rond vier uur sliepen we uiteindelijk, nadat mama Yana onze bedden vakkundig had opgedekt. Ze was hoofd huishouding bij een hotel in Columbus, Ohio (dat is Amerika luitjes), dus ze wist hier wel raad mee.
Donderdag ging de wekker om tien uur. Nadat we tot een gezamenlijke overeenstemming kwamen dat niemand van ons zin had om op te staan, zijn we om kwart over elf ongeveer aangelopen om iets te gaan eten. Wederom Italiaans, en wederom waren we zeer te spreken over de kwaliteit (en de prijs) van de maagvulling. Op naar het Kremlin.
De weg naar het Kremlin staat vol met rare, grote gebouwen, en een verzameling kerken waar je u tegen zegt. Orthodoxe kerken, die allemaal van die mooie koepeltjes hebben, vaak van bladgoud. Na een hele lange en koude wandeling kwamen we aan bij het grootste gebouw dat we ooit hebben gezien. Muren die zo ver gaan als je kunt kijken. Het vreemde aan het gebouw is, dat het geen echte functie heeft. Het is het oorlogsmonument van Rusland.
Naast dit enorme gebouw, staat de bekende kerk met de vele kleurtjes, die vernoemd is naar iemand die heilig verklaard is, aldus Yana. Wanneer je daar langs loopt, kom je op het Rode Plein. Op dit plein staat het mausoleum van de moeder van Lenin. Yana vindt dit maar niks, en zou liever hebben dat het gebouw afgebroken werd. Lenin, alsmede het communisme, is namelijk niet louter positief geweest voor de ontwikkeling van het land.
Voordat we naar de Staatsgalerij gingen om wat broodnodige kunst te bekijken, zagen we een kunstwerk in een park, genaamd ‘Children are the victims of the mistakes of their parents’, althans, zo was de Engelse vertaling voor zover wij herinneren. Een erg mooi kunstwerk, met een diepere betekenis. De moeite waard om eens research naar te doen!
In de Staatsgalerij heeft Gino zijn ogen uitgekeken. Roger vond er allemaal geen hol aan. Voor Yana, die zelf doordeweeks in Moskou woont en werkt, was het ook de eerste keer dat ze überhaupt binnen ging. Uiteindelijk hebben we er best lang rondgekeken, naar een verschillend scala aan schilderijen en beeldhouwwerken. Mooiste schilderij? Volgens Gino ‘The Rainbow’.
Na de Staatsgalerij hebben we de metro gepakt om te gaan snowboarden. Ja, dat kan hier in Moskou. Aan de rand van het centrum zit een heuvel waar ze een aantal skipistes op gemaakt hebben. Reden om daar ook maar even gebruik van te maken!
En hoe. Als ervaren wintersporters doken we naar beneden. Toch kwamen er maar twee weer boven. Gino kreeg het niet voor elkaar om boven te komen met de sleeplift. Enkele beschamende momenten later klom hij op eigen houtje maar naar boven, waar Roger en Yana allang weer stonden te wachten om naar beneden te gaan. Enkele vlekkeloze afdalingen later werd de bierstube bovenaan de piste geïnspecteerd en goedgekeurd, waarna Roger en Yana nog een aantal afdalingen hebben gemaakt, terwijl Gino lachend toekeek hoe sommige Moskovieten finaal op hun plaat gingen. Benny Hill-muziekje eronder en gaan.
Nu is het inmiddels half twaalf, en moeten we nog douchen, omkleden en eten. Ondanks dat het hier min vijftien is, houden wij er dus een Mediterrane levensstijl op na.

The Naked Russian
Oké, dit moet even verteld worden. Vannacht, toen we thuiskwamen van de Tema-bar, gingen Roger en Gino hun tanden poetsen in de badkamer tegenover onze kamer in het hostel. Er hing een ontiegelijke stank, die veroorzaakt werd door iemand die waarschijnlijk last heeft gehad van congestie, of gewoon heel erg veel pittige dingen had gegeten.
Roger merkte echter op dat er een stuk vlees op de grond zichtbaar was. Na wat nadere inspectie, kwamen we erachter dat de man niet op, maar naast de WC zat. Poedelnaakt. Op de grond. Hij zei niks en bewoog evenmin. Veruit het meest bizarre wat we ooit meegemaakt hebben. Ooit.
Dat Russen zo gek als een deur zijn, wisten we al. Dat ze onnoemelijk veel alcohol naar binnen schuiven, was ons na twee avonden ook al duidelijk, na het nodige dry-humping van een jong stelletje in de Tema-bar. Maar dat ze zo erg waren, was ons alleen duidelijk uit YouTube-filmpjes.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s