Dit is het echte Rusland

Vrijdagavond gingen we stappen met vriendinnen van Yana. Hun namen waren Ana, Yelena en Sasha. Het Nederlandse Jan, Piet en Klaas zeg maar. Drie vrouwen die verschillende gradaties van het schoonheidsideaal belichaamden. Ze waren ontzettend dronken toen we voor de club stonden. Eentje begon al meteen te vissen, door te vragen of we op zoek waren naar een Russische vriendin. Nee, dat waren we niet. Ook andere vrouwen die naar ons toe wilden komen, werden afgewezen door het gezelschap rondom ons heen. Afblijven was de boodschap. Wij hebben dat advies ook ter harte genomen, door vooral alleen maar te kijken.

Terwijl Roger en Gino redelijk nuchter waren, gingen de vrouwen over de kop. We hebben dansbewegingen (laten we het dat maar noemen) gezien die soms in De Nacht in Tilburg gebeuren. Denken we. Een van de vrouwen vond het nodig om head First van een trap af te stuiteren, waardoor ze een enorme bult opliep. Daar waren de vrouwen even mee zoet. Rond een uur of vijf gingen we naar buiten, om afscheid te nemen van de vriendinnen van Yana. Nouja, afscheid, gewoon in een taxi duwen en op naar huis, want het was verdomde koud buiten.

Rond zes uur waren we eindelijk in ons bed beland. Op naar morgen.

Dit is het echte Rusland

Zaterdagmiddag zijn we naar Tula gegaan. Tula is een stad met 600.000 inwoners, ongeveer 3 uur ten zuidoosten van Moskou. We zijn daar gekomen via de meest begaaide trein die wij ooit gezien hebben. Het deed ons denken aan de treinen uit de Tweede Wereldoorlog, en dat is geen grapje. Bunkbedden, afgetrapte tapijten en vuile wagons. Zo reizen ze hier naar het binnenland. Aangekomen in Tula, moesten we op de Oud-Duitse manier uitstappen. Op het ongelijkvloerse perron, met bakken sneeuw. Door de intercom, die op de Sovjet-wijze zijn dienst deed, schalde een vrouwenstem die men eraan herinnerde om snel in- en uit te stappen. Dit is het echte Rusland. De wegen in Tula, als je het al wegen kunt noemen, zijn bezaaid met een dik pak (soms natte) sneeuw. Dat zorgt voor een behoorlijk grappige taxirit, door wegen die geen wegen zijn, door straatjes waar je nog niet dood gevonden wil worden, en langs troosteloze flats, die er al eeuwen lijken te staan. Wanneer je de film Lilja 4-Ever gezien hebt, weet je wat we bedoelen. Diep triest eigenlijk, maar het is hier normaal. We zijn er eigenlijk ook een beetje klaar mee, met die sneeuw overal. Hier zul je geen idyllische taferelen aantreffen, dus de functie van het witte deken is ook een stukje minder. Het bemoeilijkt je activiteiten. Vraag dat Roger maar, die binnen vijf minuten vol op zijn plaat ging. Hier zijn we naar een club geweest die vijf zalen had. De Albany heet ie. Schijnbaar was dit de uitgaanstoko van Tula, en daarom kwam Yana ook veel bekenden tegen. Die natuurlijk allemaal vroegen waar wij vandaan komen, want we zien er als Hollanders uit. Van Yana hebben we geleerd dat Holland in het Russisch Gilanda is, qua uitspraak. Dan kom je wel een eind. En toen was het zondag. In het echte Rusland.

Advertenties

4 thoughts on “Dit is het echte Rusland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s