Over de sponsordeal van FC Barcelona

Het shirt van FC Barcelona is niet langer sponsorloos. Voor het eerst in haar 111-jarige bestaan laat de Catalaanse club tegen betaling een naam op het shirt verschijnen. Die naam is van de Qatar Foundation, een stichting die de lieve som van 165 miljoen euro overmaakt. Het heeft misschien wel te maken met de wederdiensten die Qatar doet voor de Catalaanse en Spaanse inmenging tijdens de campagne voor het WK 2022.

Hoe kun je anders uitleggen waarom een stichting, die vanzelfsprekend non-profit is, zich focust op projecten in het Midden-Oosten en schijnbaar volledig op de steun van de steenrijke Al-Thani familie leunt, miljoenen uitgeeft om op een bijna heilig stukje voetbalshirt te verschijnen?

De Qatarese overwinning in de strijd om de organisatie voor het WK 2022 is mede tot stand gekomen door een publiek geheime stemovereenkomst tussen de oliestaat en supporters van het Spanje-Portugal bid voor het WK van 2018.

In deze overeenkomst, die onderzocht, maar uiteindelijk niet bewezen is door de ethische commissie van de FIFA, hebben de Qatarees Mohamed Bin Hamamm en zijn vrienden Hani Abu Rida uit Egypte en Worawi Makudi uit Thailand zich geschaard achter het Iberische WK-bid voor 2018. In ruil daarvoor zou het Spaanse FIFA-lid Angel Maria Villar Llona samen met de drie Zuid-Amerikaanse stemgerechtigden (Ricardo Teixeira uit Brazilië, Nicolas Leoz uit Paraguay en Julio Grondona uit Argentinië) het bid van Qatar voor 2022 steunen.

Het was een deal die zo op het eerste gezicht stand hield. Kijk daarvoor alleen maar naar de nummers van de stemrondes. In beide rondes kreeg het Iberische bid zeven stemmen, uiteindelijk net niet genoeg om Rusland te verslaan, maar meer dan voldoende om Engeland te verpulveren.

De centrale figuur in de hechte band tussen de supporters van Spanje en Qatar is de voorzitter van Barcelona, Sandro Rosell. Hij werd eerder dit jaar gekozen na zijn belofte om de financiën van de club op orde te brengen, nadat deze in zijn ogen onder voormalig voorzitter Joan Laporta nadrukkelijke klappen opgelopen hadden.

Deze sponsordeal, die een waarde van 30 miljoen per jaar vertegenwoordigt, is de grootste sponsordeal in de geschiedenis van het voetbal. Het is tevens een mooie financiële opsteker voor Rosell en zijn aanhangers, die nu kunnen koketteren met het feit dat zij er alles aan doen om de financiën inderdaad op orde te krijgen. Daarvoor mag Rosell zijn oude vrienden uit het Midden-Oosten danken.

De voorzitter heeft langlopende contacten met Qatar, voornamelijk door zijn financiële aandeel in de Aspire Football Dreams academie, een voetbalschool die jonge voetballers van over de gehele wereld scout, en hun talenten vervolgens in het Midden-Oosten ontwikkelt. Die voetbalschool is opgezet door Rosell zijn marketingonderneming, Bonus Sports Marketing, en staat momenteel onder toezicht van Josep Colomer, de man die Messi ‘ontdekte’, en die nauwe banden onderhoudt met Nou Camp.

Voordat Rosell Aspire ontwikkelde, had hij als Nike-functionaris ook een grote vinger in de pap tijdens het sluiten van de duurste kledingsponsordeal in de wereld, namelijk die van het eerdergenoemde sportmerk met het nationale team van Brazilië. De deal werd beklonken met Ricardo Teixeira, nu dus één van de stemgerechtigden bij de FIFA.

Tevens heeft de invloed van Rosell er mede voor gezorgd dat Qatar clubcoach Josep Guardiola wist te strikken voor een ambassadeursrol, alhoewel Guardiola als voetballer zelf ook twee seizoenen in het Midden-Oosten speelde. Rosell blijft de sport in het gebied ondersteunen, en is een reguliere bezoeker van Qatar wanneer de Aspire sportconferentie haar opwachting maakt in de herfst.

Nu zijn de banden tussen Catalonië en Qatar eindelijk officieel te zien voor de gehele wereld. De naam van de Qatar Foundation zal naast die van Unicef gaan prijken op het shirt van de meest geprezen voetbalclub van deze tijd.

Voor zowel Qatar als Barcelona heeft de deal zo zijn redenen. De oliestaat doet iets terug voor de geboden hulp bij de stemmingen, terwijl Barcelona met zo’n sponsordeal een stap zet richting een financieel gezonde huishouding. Er is geen bewijs om aan te nemen dat de overeenkomst immoreel zou zijn, of dat voorzitter Rosell persoonlijk geprofiteerd zou hebben van de nieuwe sponsor. Echter, het zet je wel aan het denken. Vooral als er geruchten komen dat het Qatarese fonds banden zou hebben met terroristenorganisatie Hamas.
Heeft Barcelona niet meer verkocht dan alleen shirtrechten? Kan het imago van de club ernstige schade oplopen wanneer men zich inlaat met deze nieuwe sponsor?

Wat denken jullie?

Informatie van Pete Jenson / Daily Mail

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s