Heeft de Dakar-rally aan kracht verloren?

Op de eerste dag van het nieuwe jaar is het traditioneel tijd voor het begin van de Dakar-rally. Dit evenement, dat door de jaren heen enorme faam vergaarde door de veelal barre omstandigheden voor deelnemers, wordt sinds 2009 in Zuid-Amerika gehouden. Sinds die verhuizing, die gepaard ging met een hoop andere obstakels, is de rally nooit meer hetzelfde geworden. De vraag is dan ook, heeft het evenement zijn echte kracht verloren? En als dat zo is, wat is eraan te doen om die sentimenten weer op te doen laaien?

In 2008 besloot de directie van de prestigieuze rally om het evenement één dag voor de start af te lassen, in verband met dreigende terreuraanvallen van de radicale Al-Qaida beweging. Deze rebellengroep had notie genomen van de enorme aandacht die het voornamelijk Europese evenement wereldwijd kreeg, en wilde daarom de rally aangrijpen om een daad te stellen. Doordat de veiligheid van deelnemers hierdoor in het geding kwam, werd de Dakar-rally afgelast.

Vanuit humanitair oogpunt gezien is dit natuurlijk een zeer verstandige beslissing. Deelnemers mogen geen onnodig gevaar lopen, vooral niet als dat gevaar niet enigszins te sturen is. Maar vanuit een marketingstandpunt gezien is de rally vanaf dit moment voorgoed veranderd.

Denk alleen al aan de naam die het evenement met zich meedraagt. Parijs-Dakar was jarenlang een begrip in de rallysport, een utopie voor de meeste racers, het ultieme walhalla. Zuid-Amerika mocht zich dan gewillig opwerpen als interim- en inmiddels definitieve gastheer, het is toch niet hetzelfde. De woestijnduinen zijn anders. Het parcours heeft niet meer dezelfde historie, en het zal nog even duren voordat die in Zuid-Amerika opgebouwd is.

Door de verhuizing is de marketingwaarde van het evenement gedaald. Waar spanning en historie te vinden is, ontstaat een zeker gevoel van sensatie, thrillseeking, en daarbij horende sentimenten. Je ziet het bij de evenementen die een onderneming als Red Bull sponsort, het creëert een soort buzz. Dat was in Afrika veel duidelijker merkbaar, en daar gingen sponsoren dan ook op in.

In dat opzicht, en dat mag misschien luguber genoemd worden, is het dodenaantal van de rally ook een belangrijke factor geweest in de aantrekkelijkheid van het evenement. De overleden coureurs en toeschouwers zijn het bewijs van de slijtageslag die de rally zo kenmerkt. Leven op het randje, in de gedachte van James Dean, is iets wat mensen heden ten dage nog steeds aanspreekt.

Het parcours in Zuid-Amerika doet niet veel onder voor dat van de Afrikaanse versies. Dat wordt ook deze editie weer bewezen, gezien de eerste (voornamelijk Nederlandse) uitvallers. Een naamsverandering voor het evenement is dan ook niet noodzakelijk. Wat echter wel aan te raden is, is om de kernwaarden van het evenement te communiceren en te vermarkten. Waarden als durf, moed, onherbergzame landschappen en uithoudingsvermogen.

Er zijn genoeg merken en producten te bedenken die op deze waarden aansluiten. Zij doen echter nog te weinig in combinatie met dit unieke evenement. Het beperkt zich voornamelijk tot sponsoring, waardoor er bijvoorbeeld te weinig gedaan wordt met de activering van deze sponsorrelatie. Dat is een gemiste kans.

Deze kansen zal men als organisatie en als betrokken ondernemingen moeten benutten, wil het evenement zijn kracht uit vroeger tijden willen herwinnen. Pas dan is de Dakar-rally echt terug.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s